Auteur: Michelle Naeszens

Jip, het huishouden. Iets waar dus nooit een einde aan komt. Of je nu alleen woont, met z’n tweetjes of met kids. Het stopt nooit. Maar dan ook nooit. We zijn nooit klaar met de afwas, was, kamers poetsen, toilet reinigen, stofzuigen etc etc. 

Máár wat ik wel heb gemerkt is hoeveel was, rommel en troep je erbij krijgt zodra je gaat trouwen of samen gaat wonen. Máár dat dat weer in het niet valt, zodra je kinderen krijgt!!! 

Vaak genoeg spookt er door mijn hoofd: ‘Ik dacht dat ik de was had gedaan’, ‘Ik dacht dat ik had gestofzuigd’, ‘Ik dacht dat ik had gedweild’ of ‘Ik dacht dat ik had opgeruimd’.

Vroeger, toen ik nog niet getrouwd was en er nog geen wens was naar kinderen, toen dacht ik dat ik het dus druk had. Haha. Ha

Mijn schema’s waren strak. Elke dag stond alles gepland tot in de minuten. Ja echt waar. Ik plande het zo dat als er nog ergens 10 minuten niks gepland stond, ik die 10 minuten goed kon benutten om de afwas te doen of het toilet schoon te maken. Vaak stond ik ook nog om 11 uur ‘s avonds te afwassen omdat ik absoluut niets op het aanrecht wilde hebben.

En wat had ik het toen nog makkelijk, op mezelf wonend in een flatje. Dus toen, ondanks dat ik dacht dat ik het heel druk had, gingen toch geregeld m’n voetjes omhoog om te gaan Netflixen. Maar nu…

Ik houd van strakke schema’s en nog steeds van Netflix, maar strakke schema’s eropna houden met 2 kids én een man is gewoon niet meer te doen. En daar kom ik steeds vaker achter. Iets wat m’n man vaak tegen me zegt is: ‘laat het los schatje, je hebt 2 kids…’

En dat loslaten van schema’s en daarbij dus het loslaten van een strak opgeruimd huisje is soms echt een kunst. 

Toch ben ik nu heel eventjes trots op mezelf. Want heb voor het eerst echt mijn planning eens losgelaten voor wat het was. Je gelooft het niet (misschien wel hoor, maar ik kon het bijna niet geloven) maar daardoor kon ik gewoon meer doen dan gepland en voelde m’n week zoveel relaxter aan.

Na m’n werk op dinsdagochtend was ik lekker gaan wandelen op de hei met de jongens. Daardoor waren ze zo moe dat ik me spontaan bedacht dat ik ook op een dinsdag kan stofzuigen i.p.v. de donderdag. En doordat ze nog steeds sliepen poetste ik ook nog gauw de badkamer i.p.v. op de vrijdag. En toen ze nog steeds sliepen, ging ik een theetje drinken op de bank. Ja, het was allemaal mogelijk zonder dat ik het gepland had.

Wat voelde ik me relax! Iets wat zo vaak tegen me gezegd wordt maar wat ik moeilijk kan, ‘laat je planning los want met kids loopt altijd alles anders’, werd voor nu even werkelijkheid. En ik heb met mezelf afgesproken dat ik eens wat vaker mijn planning, schema’s en ritueeltjes los ga laten. 😬

Dus mochten jullie tips voor me hebben, laat ze me weten! 

• 

Toe aan een nieuwe stofzuiger alleen weet je niet welke?

Geregeld krijg ik de vraag met welke stofzuiger ik werk en wat mijn ervaring ermee is. Zo ook vandaag. Er werd zelfs uitgekeken naar een blogje over mijn tips voor een stofzuiger. Dat vind ik erg leuk! 

Dus bij deze:  Ik werk heel graag met de Numatic en met de Cleanfix. 

De Numatics hebben allemaal een lange snoer waardoor je een groot werkbereik hebt en een grote stofzuigerzak. 

Een groot voordeel aan de Numatic is ook dat het veel verschillende varianten heeft maar allemaal met het gezellige vrolijke gezichtje. De Numatics waarmee ik werk zijn: 

• De Henry Gold; deze heeft een bereik van 16 meter en is extra stil (limited edition). 
• De Hetty Compact; zuinig, klein maar nog steeds krachtig. 
• De Henry Next; snoerlengte van 12,5 meter en een ketel van 9 liter.

Er zijn nog meer varianten zoals de Henry Specials (voor als je huisdieren of allergieën hebt) of de Henry Cordless (de stofzuiger zonder snoer). Met deze varianten heb ik persoonlijk geen ervaring.

Wat ik ook prettig vind is dat je de onderdelen van de Numatic los kunt bestellen en deze onderdelen op alle soorten Henry’s kunt monteren. 

De Cleanfix heeft ook een groot werkbereik en grote stofzuigerzakken. Verder vind ik de Cleanfix heel wendbaar en redelijk stil.

Met de Cleanfix werk ik heel graag, maar de Numatic wint vanwege de vrolijke uitstraling. 

Hopelijk helpt deze informatie jullie bij het kiezen van een nieuwe stofzuiger. Ik vond het in ieder geval leuk om mijn ervaring met jullie te kunnen delen. 

• 

• 

• 

Het was fantastisch om even weg te zijn. We waren soms zo druk bezig met het leiden van ons leven dat we elkaar als gezin een beetje uit het oog verloren.

De laatste vakantie die we samen hadden was 8 maanden geleden. Daar kijken we met veel plezier naar terug. Het was tijdens mijn zwangerschapsverlof, Harvey was net 5 weken en de borstvoeding en nachten liepen niet lekker. We zijn toen heerlijk een weekje weg gegaan en toen ging de borstvoeding en het slapen perfect. Wat even thuis weg gaan wel niet kan doen.

Datzelfde hebben we nu ook weer gemerkt. We liepen de laatste dagen behoorlijk te stressen wat zo zijn uitwerking natuurlijk heeft op de kids, maar ook op elkaar en wat het met je werk doet. Er heersen wat meer kriebels, het opstaan voor je werk gaat niet meer echt makkelijk en je blijft constant moe, waardoor je je werk ook slechter doet. Zo vergat ik vaak s’ochtends de sleutel van het werk mee te nemen of gebeurde het dat ik de emmer water om stootte.  

Het was voor ons in ieder geval weer hoog tijd om even van huis weg te gaan. 

En als je denkt: ‘je hebt toch 4 maanden verlof gehad?!?’ Nee, ik zeg je, zwangerschapsverlof is absoluut geen vakantie. Het is je voorbereiden op het zwaarste wat een vrouw moet doen: bevallen. Daarna moet je daarvan bijkomen maar tegelijkertijd wennen aan je nieuwe baby, je dreumes helpen zijn nieuwe rol als grote broer leren en wordt er van je verwacht dat je geniet van de nieuwe gezinssituatie. Als je denkt dat het je eindelijk een beetje gelukt is moet je weer gaan werken en uitgerekend de nacht voordat je eerste werkdag begint, is opeens het hele ritme van de baby verdwenen. Echt, ze voelen het aan als je weg moet gaan. 

Zo was het bij ons ook nog dat toen mijn eerste werkdag begon we gelijk die dag met Harvey na het ziekenhuis moesten vanwege een waterbreuk. 

Ja, ik was nog zo niet toe aan werken. Mijn hoofd stond er absoluut nog niet naar maar je verlof is voorbij dus je hebt geen keus. Het zou fantastisch zijn als het verlof langer had geduurd en als mijn man ook meer verlof had gehad zodat we samen meer tijd hadden om te kunnen wennen aan de hele situatie waardoor er meer rust gecreëerd kon worden zodat ook onze kids beter konden wennen aan hun nieuwe situatie.

Nu na de mini vakantie kan ik wel zeggen dat Harvey en Oliver het heel erg goed doen. Dit komt natuurlijk ook omdat de kids ouder worden, maar even een lang weekend er tussenuit te zijn geweest, heeft ons weer doen ademhalen. We hebben het werk en het klussen thuis helemaal kunnen loslaten. De telefoon amper gebruikt, zelfs weinig foto’s gemaakt. We hebben weer energie opgedaan en dat merken we ook aan de kids. Harvey slaapt steeds meer nachten door en de driftbuien van Oliver zijn nu op 1 hand te tellen. Maar laat ik niet te hard schreeuwen voordat ze bedenken hun ritme te gaan veranderen. Dus zijn we vandaag weer aan het werk, ook thuis. Daar zijn al weer de nodige wasjes gedraaid, boodschappen binnengehaald en is het klussen weer begonnen.

Stiekem kijk ik uit naar het volgende lange vakantie weekend. Misschien een goed idee dat we die niet 8 maanden laten wachten, maar de stress voor willen zijn.

• 

• 

• 

• 

23 was ik toen ik begon als zelfstandige. Doordat mijn broer al in het schoonmaak wereldje zat, ben ik er makkelijk in terecht gekomen. In het begin hing ik wel echt aan anderen. Altijd overal ja op zeggen, werken voor een hongerloontje of alles doen om maar aan werk te komen of te behouden. Vaak werd er dan door mensen die dicht bij me stonden gezegd: ‘ze heeft een eigen bedrijf, maar geen eigen mening.’ 

Vond ik altijd zó irritant als ze dat zeiden. Terugkijkend, ze hadden wel gelijk. Misschien dat ik het daarom zo irritant vond. Maar, naar mijn idee, ben ik wel gegroeid in het vormen van mijn eigen mening. En nu weet ik waar mijn eigen bedrijfje voor staat: betrouwbaarheid, stabiliteit en kwaliteit.

Zo heb ik geleerd, van mijn ouders al, dat ik altijd mijn afspraken nakom. En dat ik zuinig moet zijn met andermans spullen en respect toon door eerlijk werk te leveren. 

Daarbij wil ik een stabiele factor zijn. Dat betekent dat ik paraat ben; in winterse en zomerse buien, in zieke en vermoeide buien, in vrolijke en minder vrolijke buien. Er zal gewerkt worden. En mocht ik er écht niet zelf kunnen zijn dan verzorg ik goede betrouwbare vervanging. 

Ook werk ik graag met professioneel materiaal. Op de juiste manier gebruik maken van mijn hulpmiddelen draagt al bij aan kwaliteit. Altijd blijf ik op zoek naar de juiste professionele materialen en hoe ik op de juiste manier schoonmaak.  

Ik probeer te blijven groeien in mijn kunnen en dat houdt ook in het durven uitspreken van mijn eigen mening. Dat is niet altijd even makkelijk of vergt soms meer tijd dan gepland. Maar ik zal ermee doorgaan, vooral omdat ik hou van mijn werk.  

Hopelijk mag ik dan oprecht zeggen dat mijn bedrijfje niet zomaar een zelfstandige onderneming is. Het is een betrouwbare, stabiele onderneming dat kwaliteit wilt leveren. 

Bedankt iedereen waarvoor ik werk mag leveren. 

04.00: Harvey wordt wakker. Gauw de fles maken. Gelukkig valt hij dit keer tijdens het voeden al in slaap. Dan kan ik ook nog een uurtje slapen voordat er gewerkt moet worden.

05.30: Wekker gaat. Heb zoals gewoonlijk de wekker veel te laat gezet. Snel klaar maken want om 6:00u wil ik beginnen. Dat wordt dan maar eten terwijl ik naar de klant fiets. Alsof dat zo vreemd is. Mijn pauzes worden altijd onderweg gedaan. Dat doe ik mezelf aan hoor. Ik besteed mijn pauzetjes liever aan de klanten. Maar vandaag is ook zo’n dag dat alles wat langzamer gaat. Daarom blijf ik overal wat langer want half werk leveren houd ik niet van. Dus dweil ik bij de ene klant nog het vloertje af en hang de was nog op bij de andere klant.

15.10: Gelukkig, tijd om naar huis te gaan. Oppas oma zit al vanaf half 3 te wachten. Snel fiets ik naar huis want de boodschappen komen eraan. Echt een aanrader, ik laat mijn boodschappen bezorgen door Picnic. (Scheelt me zoveel tijd en energie én geld). 

Ow, beetje later thuis dan gepland. Oma is al druk bezig met de boodschappen opruimen terwijl de kids ook haar aandacht vragen. Wat moet ik toch zonder mijn mama’s die altijd met plezier komen oppassen. 

Terwijl ik met de kids knuffel, praat mams me bij. Ondertussen kijk ik op de klok en bedenk ik me dat ik nog wel even tijd heb voordat ik moet gaan koken. Gauw ruim ik de rest van de boodschappen op.  

16.00: Alles is schoon geworden, behalve ik. Aangezien de kids wakker zijn zet ik Oliver met de iPad op bed (lekker opvoed verantwoord…) en neem ik Harvey mee onder de douche. Dat maakt Harvey lekker moe waardoor hij makkelijk in slaap valt. Zo hebben Oliver en ik nog een halfuurtje quality-time voordat ik in de keuken ga staan. Dat vindt Oliver nooit leuk. Op die momenten krijgt hij altijd per direct honger en komt hij opeens aandacht te kort. Dus in plaats van in een kwartier je maaltijd voor je neus doen we daar een uur over. Inmiddels weet ik dat en probeer ik op tijd te starten. Gaat perfect vandaag, want dit keer ben ik op tijd begonnen en blijft Harvey mooi doorslapen terwijl ik kook. Zei ik perfect?? Stroom slaat af waardoor mijn oven kuren krijg en ik moet wachten totdat Jeffrey thuis is. Gelukkig hoeft het gerecht maar 10 minuten in de oven.

18.15: ETEN!!!

19.30: Zo, alles is opgeruimd en staat in de vaatwasser (beste aankoop ooit!!). Tijd om Harvey in bed te leggen en om Oliver te douchen. 

Oliver ligt inmiddels in bed. Hij valt deze avond gelijk in slaap zonder nog 10x mama te moeten roepen. Máár Harvey slaapt nog steeds niet. Blijkbaar in de groei want om half 7 had hij zijn fles, toen een banaan en nu krijst hij alles bij elkaar. Dus haal ik hem uit bed en geef ik hem nog maar een fles. Daarvan valt hij gelukkig in slaap. Heerlijk!

20.30: Dan is het nu tijd om te gaan… poepen. EINDELIJK!

#metime #momlife #maandag #teveelklussenop1dag #goedbeginvandeweek 

(PS Haha, terwijl ik aan ‘t poepen ben, heb ik deze blog geschreven. #jetijdnuttigbesteden #ikkanjegenoegtipsgeven). 

In de afgelopen jaren dat ik in de schoonmaak werk heb ik verschillende projecten mogen doen: kapsalons, kantoorpanden, praktijken, (sport)scholen, kantines, particuliere huizen, bouwketen, opleveren van (nieuwbouw) huizen, toiletgebouwen bij evenementen, carnavalstenten, autogarages en showrooms. Dit heeft me veel ervaring gegeven. Hierdoor heb ik een aantal dingen ontdekt en echt moeten leren. 

Ontdekt dat je in de schoonmaakbranche het verst komt als je flexibel bent. Flexibel om op allerlei plekken te werken, flexibel te zijn met tijd of juist met mensen. Zo begon ik bij sommige projecten om 4 uur ‘s ochtends, andere juist ‘s avonds laat of rond etenstijd.

Als mensen nog op één oor liggen of gaan lunchen geeft me dat de mogelijkheid om schoon te maken. Want niemand wilt een stofzuiger horen als je op kantoor zit te bellen of een vuilniszak verwisseld hebben als je op spreekuur zit bij de huisarts, máár we willen wel allemaal dat het schoon is. Dus kom ik vroeg uit bed of lunch ik later om niemand te storen. Gelukkig is dat ook in mijn voordeel. Het liefst wil ik ook niemand in mijn buurt hebben als ik bijvoorbeeld aan het dweilen ben. Ik krijg vóóral de kriebels op momenten als iemand de moed heeft om door mijn gedweilde vloertje te lopen, me aankijkt, ‘sorry’ zegt en dan gewoon vrolijk door loopt. Dan schreeuw ik het liefst ‘mogen je kinderen dat thuis ook?!’. Dat heb ik gelukkig nog nooit gedaan. Want ja, de kans bestaat natuurlijk dat die persoon geen kinderen heeft. Dus zeg ik vriendelijk ‘maakt niks uit!’. 

En dat ‘maaktniksuit’ heb ik moeten leren. Toen ik net begon kon ik met gemak nog een keertje de vloer dweilen als er iemand doorheen had gelopen. Of nóg een keer het toilet schoonmaken als er iemand was geweest op mijn net geboende toilet, aanrechtbladen blijven afnemen tot in den treuren of prullenbakken blijven legen en dán erachter komen dat er eigenlijk niks meer in lag. Nú heb ik geleerd om mijn tijd beter in te delen en zo veel mogelijk te werken als er nog niemand aanwezig is. En mocht er dan tóch nog iemand zijn die zo moedig is, dan heb ik de volgende dag weer een nieuwe kans om de vloer te dweilen, de toiletten schoon te maken, aanrechtbladen af te doen of prullenbakken te legen.

Als we maar flexibel zijn en het niks uit maakt. 

Oktober 2011 ben ik begonnen als zelfstandige in de schoonmaakbranche. En heb mijn bedrijfje De Zus genoemd. Waarom?

Na mijn opleiding dierverzorging kon ik gaan werken als schaapsherderin bij landschapsbeheer De Wassum. Nadat mijn contract niet werd verlengd door bezuinigingen wist ik even niet wat ik moest doen. Mijn broer, die al als zelfstandige in de schoonmaak werkte, zei tegen mij “begin ook met een eigen bedrijfje en dan noem je het ‘De Zus’”. We lachten erom… uiteindelijk begon ik bij kwantum te werken. Al gauw kwam ik erachter dat in een winkel werken niks voor me was. Zo begon ik toch langzaam te denken aan een eigen bedrijfje, wat makkelijk te combineren zou zijn met dat wat ik echt wilde gaan doen. Dus ging ik naar de Kamer van Koophandel en schreef me in onder de naam… Schoonmaakbedrijf De Zus.

Met veel hulp van mijn broer startte ik mijn bedrijf op. En nu, 7 jaar verder, inmiddels getrouwd en 2 kids bestaat mijn bedrijfje nog steeds. Helemaal blij mee! Mijn bedrijfje is ideaal te combineren met dat wat echt belangrijk voor me is, mijn gezinnetje!

Michelle