…beviel ik van mijn zoontje Harvey Jax.
De zwangerschapsperiode verliep zonder al te gekke dingen verder goed, maar dat kon ik in het begin niet zeggen.
In de eerste weken was ik zo misselijk dat ik niet kon stoppen met overgeven. Het was zo erg dat ik niks meer kon. En dat is natuurlijk niet handig met een dreumes die we nog hebben rondlopen en een eigen bedrijf. Ondanks dat ik tijdens mijn zwangerschapsverlof een uitkering zou krijgen wilde ik wel zo lang mogelijk doorwerken. Want alles wat binnen kwam aan geld was mooi meegenomen. En met het idee dat ik bij mijn eerste zwangerschap tot een week of 20 misselijk rondliep en me geregeld terug heb getrokken op het toilet of in het poetshok, zijn we toch maar gauw naar de eerste hulp gegaan. Daar kreeg ik medicijnen mee. Hierdoor mocht ik niet autorijden maar binnen een week was ik van de extreme misselijkheid af.
Toen mijn 2e trimester begon voelde ik me heel erg goed! De angst die ik in het begin had dat deze zwangerschap heel erg zwaar zou worden, ook omdat je al een kleintje rond hebt lopen, verdween.
Vier weken voor mijn uitgerekende datum stopte ik met werken. Dat was maar goed ook want mijn voorweeën begonnen direct toen ik vrij kreeg! En mijn planning met wat ik nog allemaal wilde doen als voorbereiding voor de baby en wat ik samen met Oliver wilde gaan doen kon ik op mijn buik schrijven. Met 37 weken had ik al 3cm ontsluiting, maar omdat het nog te vroeg was wilde ze me vooral rust geven zodat de baby zo lang mogelijk bleef zitten. Dat maakte me wel extreem moe, vooral emotioneel. De constante pijn van voorweeën en het blijven zorgen voor ons zoontje braken me op. Wat was ik dankbaar met de mogelijkheid dat ik een zwangerschapsuitkering had en mijn lichaam zo veel mogelijk rust kon geven.
Uiteindelijk is Harvey precies met 39 weken gekomen met een makkelijke en snelle bevalling! (Achteraf gezegd 😉)
Nu konden we echt genieten en bijkomen voordat ik weer moest gaan werken 😅.
Erg leuk stukje weer, van wie heb je dat schrijverstalent ?
Dankjewel! Zit in de familie 😉