Oktober 2018 vierde ik het 7-jarig bestaan van mijn bedrijf met zwangerschapsverlof. Ik had alles zo geregeld dat ik pas weer in december hoefde te beginnen en pas in januari op volle kracht. Wat een heerlijk gevoel, nog even niet aan werk denken! En achteraf gesproken ook heel erg nodig. Tuurlijk is het zwaar en wennen met een nieuwe baby in huis en hadden we zo onze ‘hobbels’. We kwamen er snel achter dat ook Harvey koemelkallergie heeft, wat ons behoorlijk slapeloze nachten heeft bezorgd. Toen we eindelijk de borstvoeding onder controle hadden zijn we nog heerlijk op vakantie geweest voordat ik weer moest werken. En wat kijk ik graag terug naar die vakantie voordat de hectiek thuis losbarstte.
Eenmaal thuis voelde mijn man zich niet goed. Na een week besloot hij om naar de eerste hulp te gaan en daar werd vastgesteld dat zijn bloeddruk levensbedreigend hoog was. Hij mocht niks meer, zelfs niet meer lopen, en werd snel naar de cardiologie afdeling gebracht. We vonden het zelf allemaal wat overdreven en lachte er ongemakkelijk bij maar je spreekt de dokteren natuurlijk niet tegen. Daar kwamen ze er ook achter dat Jeff een ontstoken hartzakje had. Door de combinatie van hoge bloeddruk en ontstoken hartzakje moest hij blijven in het ziekenhuis. Jeffrey kreeg een burn-out, zijn lichaam had hem nu uitgeschakeld. Maar ook met Harvey liep het niet lekker, zijn allergie werd erger waardoor ik moest stoppen met borstvoeding en we op zoek moesten naar de juiste speciale voeding voor hem. Tussendoor moesten we nog een paar keer naar het ziekenhuis voor Harvey vanwege een waterbreuk. Gelukkig genas dat vanzelf en was uiteindelijk een operatie niet nodig.
Wat was ik blij met nog een maandje verlof zodat ik me volledig kon focussen op de zorg van mijn kinderen en man. En dankbaar dat onze familie ons heeft bijgestaan!
Toen ik weer begon met werken, spraken we af dat ik ervoor zou zorgen dat ik elke woensdag vrij zou houden voor ons gezin en ik maar een x aantal uren zou werken per week. Samen deze afspraak maken heeft me enorm geholpen om duidelijk mijn grenzen aan te geven en nee durven te zeggen. Het afgelopen jaar is het heel goed verlopen met mijn bedrijfje. En dat geeft een enorme rust. Hierdoor heb ik me kunnen focussen op mijn jongens want het was een pittig jaartje waarin we tegen elkaar hebben geschreeuwd, samen gehuild hebben, samen naar therapie zijn geweest, ons samen hebben afgevraagd waar we aan zijn begonnen maar ook samen gelachen, elkaar gesteund en elkaar moed toe gesproken.
Of het ons sterker heeft gemaakt… dat was waarschijnlijk ook gebeurd zonder al die hobbels. Maar wat we wel zeker weten is dat we het afgelopen jaar absoluut niet hadden willen missen!
Hoe het nu gaat met ons?
Een stuk beter. Jeff moet nog altijd opletten dat hij niet over zijn grenzen heen gaat, maar zijn hoge bloeddruk is onder controle met medicijnen waardoor hij zich een stuk beter voelt, zo heeft hij niet meer elke dag hoofdpijn. Hij is ook weer volledig aan het werk en samen hebben we het weer gezellig thuis en word er weer heel veel geknuffeld en gestoeid met de jongens.
En met mijn bedrijf loopt het nog steeds fantastisch goed! Ik ben ontzettend trots om te zien dat mijn bedrijf flink is gegroeid naar meer zelfstandigheid en dat in een emotioneel zwaar jaar. Meer dan de helft van al mijn projecten zijn in eigen beheer en 100% van al mijn klussen vind ik fantastische klussen. Ik prijs me gelukkig met mijn bedrijf en met mijn jongens. Op naar een nieuw jaar waar ik heel veel zin in heb!
Mooi persoonlijk verhaal. Blij met jullie, hou van jullie allemaal ❤