Ook bij deze zwangerschap was ik behoorlijk misselijk. Vooral in de ochtenden en dat zijn nu net de momenten dat ik het meeste werk. Dus geregeld moest ik op mijn werk even zitten of me terug trekken op het toilet. Maar al gauw kwam er een eerste lockdown door COVID-19. Daardoor raakte ik grotendeels mijn werk kwijt, was Jeff veel thuis en kon ik, gelukkig, wat meer rust nemen. Vooral de ochtenden waardoor de misselijkheid beter te handelen was. We waren nu zo gefocust op gezond blijven en kijken hoe we financieel rond bleven komen dat de weken in de lockdown voorbij vlogen en dus ook de eerste weken van mijn zwangerschap voorbij vlogen.
Dus al gauw zaten we in het ziekenhuis voor de 20-weken echo. Enorm zenuwachtig! Hebben we het geluk dat ons derde kindje ook ‘gezond’ is? En is het een jongetje of meisje?
M’n gevoel zei een jongetje en dat zou thuis ook wel lekker makkelijk zijn. Dan hoefden we niet de studeerkamer op te geven 🤪.
Enorm dankbaar zijn we dat we nu een meisje mogen krijgen, maar heel eerlijk… het is wel even wennen. Nadat ik langzaam gewend raak aan het idee dat we nu een meisje krijgen, zijn we thuis verder gegaan met klussen.
Maar ondertussen was m’n werk ook weer toegenomen en was Jeff ook weer volledig op zijn werk aanwezig. Mijn 2e trimester van deze zwangerschap vond ik enorm zwaar, vooral mentaal. Alles gaat door en voor de buitenwereld wil je blij zijn want je bent immers zwanger. Maar het was mentaal een grote uitdaging om alles draaiende te houden op werk en thuis én tegelijk lief te blijven.
Toen we langzaam de 32 weken naderde voelde ik me gelukkig ook mentaal steeds beter worden en werd het echt tijd om de babykamer klaar te maken.
Voor mijn werk werd het ook tijd om wat zaken te regelen zodat ik vanaf oktober minder zou kunnen werken en vanaf november volledig met verlof zou kunnen gaan. Gelukkig had ik al gauw fijne en goeie vervangers gevonden en was het aanvragen van de ZEZ-uitkering heel snel gedaan. (Tegenwoordig is een ZEZ-uitkering aanvragen digitaal, wat het heel eenvoudig maakt. Zorg dat je het wel
ruim op tijd doet zodat het UWV ruim de tijd krijgt om je aanvraag goed te keuren voordat je met verlof gaat.)
In oktober kon ik al een deel van mijn werk afbouwen maar onverwachts werd een collega ziek en heb ik haar werk grotendeels de hele maand oktober overgenomen. Dat was lichamelijk nog wel te doen, mede doordat ik niet een enorme buik heb. En mentaal voelde ik me gelukkig ook steeds sterker worden. Uiteindelijk ben ik volledig met verlof gegaan en moet ik mezelf er steeds aan herinneren dat ik nu hoogzwanger ben en dat ons meisje nu elk moment kan en mag komen.
Afgelopen week is de babykamer helemaal klaar gemaakt en hebben mijn zus en moeder me geholpen met het poetsen van alle slaapkamers.
Ik geniet enorm van mijn verlof, nog lekker wat klussen en opruimen thuis, geen wekker, veel met de jongens leuke dingen doen en genieten van de rust in de wetenschap dat mijn werk door goede vervangers nu wordt gedaan. Mijn werk kan ik nu even wat meer loslaten en nu volledig focussen op de aanstaande bevalling🤰🏼
Studeerkamer werd rommelhok 
Babykamer is klaar voor de komst van ons meisje 🥰
